Piōn je jednym z sześciu widzianych kwiotkōw antycznego mojigo kraju. "Nojbarzij" w przisłowie "Postrzōd setkōw kwiotkōw, jego miano je nojstarsze" ôdnosi sie do piwōny. Miano "piōnka" było po piyrszy roz zaregistrowane w "Shennong Bencao Jing" (Klasyce Materyje Medycznyj ôd Shen Nonga) za czasōw dynastyje Qin i Han. Skuli swojij urodnyj formy i żywyj farby, je hōmofōniczny z chińskim znakiym "婥約" (婥約), kery ôpisuje piykny wyglōnd, stōnd miano "shaoyao". Je tyż znany za "jiangli", "moguhua" i "lanweichun".
Cui Bao z dynastyje Jin napisoł we swojim "Gujin Zhu" (Notatki ô czasach starożytnych i nowożytnych): "Sōm dwie zorty piōnōw: piōna ziołowo i piōna holcowo. Piōna holcowo mo sroge, ćmawe-kolorowe kwiotki i je wszeôbecnie nazywano piōnōm." Dynastyjo Tang nazywała tyż piōnōm "piōnōm holcowōm". Tak tōż piōn i piōn sōm znane jako "dwa nojbarzij wyrōżniajōnce sie kwiotki." Jejich kształty kwiotkōw sōm podobne, rōżniōm sie ziołowōm i drzewianōm naturōm. Li Shizhen pedzioł kejś: "Postrzōd wszyskich kwiotkōw piōn je piyrszo, a piōn drugo. Bez to ludzie nazywajōm piōn krōlym kwiotkōw, a piōn ministrym kwiotkōw." To ustanowiyło status piōnije jako ministra kwiotkōw. Piōn to wieloroczne zioło ze srogimi kwiotkami w roztōmajtych kształtach. Te z mynij płatkami ôbyjmujōm formy pojedynczyj, lotosu, chryzantymowyj i rōżowyj, w czasie kej te z wiynkszym liczbōm płatkōw ôbyjmujōm formy tarasowe, laurowe, złote piestrzynie, korōny i hortensyje. Rozmajtość kształtōw kwiotkōw może siōngnōńć bez dziesiyńć. Blumy sōm żywe i farbiste, przi czym biołe, zielōne, żōłte, rōżowe, lawendowe, fioletowe-czerwōne, czerwōne i wielo-farbiste ôdmiany, przi czym dōminujōncymi farbami sōm fioletowe -czerwōne i rōżowe. Piwōny kwitnōm ôd moja do czyrwca, pod kōniec jory. Pōniywoż kwiotki piōnōw były używane w czasach antycznych do idyntyfikacyje terminōw słōnecznych Qingming i Lixia, rozprzestrzyniyło sie ludowe przisłowie "Szukaj piōnōw trzi dni po Lixia".
Piwōny sōm rodzime z mojigo kraju i pōłnocnyj Azyje. Sōm ône zimno-tolerancyjne i adaptacyjne, sōm uprawiane za rośliny ôzdobne. poprzedniōm piōnki drzewne, datuje sie na bez 4 000 lot. Jako kraj z nojbogatszōm ôdmianōm i zortōm Paeonii, mōj kraj stanowi kole jedna-trzecio światowych gatōnkōw Paeonii. Bez to mōj kraj je tak cyntrum dystrybucyje dzikich gatōnkōw piōnōw, jak i cyntrum uprawy ôdmian piōnōw.
Pochodzynie uprawy piōnōw idzie prześledzić do dynastyje Xia. Za czasōw dynastyje Wei, Jin jak tyż Połedniowyj i Pōłnocnyj, mo kraj zaczōn wkludzać i udōmowiać dzike piōnie. "Pawilōn Pałacu Jin" spōmino: "Pawilōn Pałacu Jin nosi miano Huizhang, a przed holym posadzōno szejś lyżkōw piōnōw." Piōnki były używane do cylōw ôzdobnych na dworze cysorskim. Za czasōw dynastyje Sui i Tang piwōny stały sie szyroko popularne, a uprawa ôgrōmnie wzrosła. Zaczły sie ukazować tyż we zwykłych gospodarstwach, zaczły sie ukazować wiersze poświyncōne im. Wiersz Meng Jiao "Ôglōnd kwiotkōw" głosi: "Kożde gospodarstwo mo piwōny, tak łagodne i łagodne." Do dynastyje Song dalij ukozały sie nowe ôdmiany piōnōw do uprawy ôgrōdnictwa. "Katalog piwōw z Yangzhou" ôd Wanga Guana zapisuje ôziym nowych ôdmian, w tym "Yuyi Huang", "Yanghua Guanzi" i "Yuanhuang Guanzi". Za czasōw dynastyje Ming i Qing piwōny zyskały coroz srogszo popularność. Wiersz Liu Kai'a "Wiglōnd piōnōw na weschōd miasta" stwiyrdzo: "Poza miastym Xiaohuang kwitnōm piōnki, a ranno światło ukazuje sie co piyńć abo dziesiyńć mil. Dōmy stojōm przed i za kwiotkami, a kożde gospodarstwo uprawio je jak morwy i kōnopia." Piwōny sōm niyôbyczajnie popularne. Teroźnie jejich głōwnymi ôbszarami uprawy w mojim kraju sōm Pōłnocne Chiny, Szanxi i połedniowe Gansu, a tyż sōm szyroko uprawiane w bez 50 krajach, w tym w Stanach Zjednoczōnych, Francyji, Holandyji i Japōniji.
Chocioż łacne do chowanio i utrzimanio, piwōny majōm miynsiste, silne korczy, kere sōm podatne na zalegowanie wody. Wzniesiōne platformy sōm ôdpowiednie do sadzynio na placach ô ciynżkim ôdwodniyniu abo wysokim ôpadōm dyszczowym.
Piwōny rosnōm w grōmadach i sōm dobrze -nadōnżne do sadzynio na srogich placach, tworzōnc zapierajōnce dych w piyrsiach "morza kwiotkōw." W zygrodach piwōny idzie łōnczyć ze skołami, coby dostać barzij malowniczy efekt. Piwōny mogōm być tyż używane za ôbciynte kwiotki na weselach. Nojwczasniejszo zaregistrowano spōmniynie tyj rośliny idzie znojś w sekcyji "Zhengfeng" "Ksiyngi Śpiywek": "Czowiek i kobiyta, żartujōnco dowajōm sie wzajymnie piwōny." Piwōn stoł sie prezyntym miyndzy chopōm i kobiytami tak w czasie randkōw, jak i rozstanio, wyrażajōnc ôbiecynie miyłości abo poczucie pożegnanio. Bez to piōna je tyż znano za "Jiangli", "Keli", "Heli" i "Licao", i je symbolym miyłości w mojim kraju ôd czasōw antycznych.
Pokazuje to, iże piwōn je barzo wożnōm roślinōm ôgrōdowōm, ôferujōnc perfekt korziści landszaftowe i ekologiczne we specjalistycznych ôgrōdach, miastowym landszafcie, roślinach doncowych, ôbciyntych kwiotkach jak tyż inkszych zastosowaniach ôgrōdowych i ôgrōdniczych.
Piwnijo je tyż tradycyjnym chińskim ziołym lyczybnym, spōminanym tak w "Shennong Bencao Jing", jak i "Shanghan Zabing Lun". Teroźne badania farmakologiczne pokozujōm, iże piōn zawiyro srogo liczba skłodnikōw chymicznych, w tym terpenōw, glikozydōw, garbnikōw, polisacharydōw i alkaloidy, kere wykazujōm włosności antybakteryjne i przeciwdepresyjne. Je tyż skuteczny w poprawie pamiyńci i ôdporności, jak tyż w lyczyniu schorzyń takich jak skurzynie serca i astma. Bez to antyczny termin "bōg kwiotkōw" dlo piwōnije bōł przekozany do dzisiyjszego dnia, i je na to podstawa.
