Roztōmajtość farbōw w piōnach je richtich ôszalywajōnco!
Piwōny sōm żywe i żywe, ze spōlnymi farbami, w tym czerwōnymi, rōżowymi, fioletowymi, biołymi, żōłtymi, zielōnymi, modromi (faktycznie modro-fioletowymi abo modro-rōżowymi), a nawet słożōnymi farbami. Kożdo farba posiado swōj włosny wyjōntkowy charm i piykno. Na przikłod czerwōne piwōny sōm pasjōnalne i niyôgraniczōne, płonōnce jak flama; rōżowe piwōny sōm łagodne i słodke, jak liczka modyj dziouchki; fioletowe piwōny sōm zocne i tajemnicze, wydzielajōm urzekajōnco aura; biołe piwōny sōm czyste i bezbłōndne, jak ôbniżajōnco sie wrōżka; żōłte piwōny sōm jasne i słōneczne, przinosiōm dobry nastrōj; zielōne piwōny sōm świyże i eteryczne, jak duchy przirody; błynkitne piwōny, choć rzodke, sōm absolutnie ôszałamiajōnce, kej sie ukazujōm; a słożōne-kolorowe piwōny sōm jeszcze barzij żywe i zapierajōnco dych w piyrsiach piynkne.
Co wiyncyj, je mocka ôdmian piōnōw, podobno setki, co sprawio, iże ôdmiany farbōw sōm jeszcze barzij roztōmajte!
